Blog: A Night at the Opera

Madame Butterfly

A Night at the Opera: Madame Butterfly

Waarom weet ik eigenlijk niet maar ik kom zelden in een bioscoop. In mijn studietijd nog wel, maar dat was meer een legitimatie om daarna met vrienden tot in de kleine uurtjes de droefenis van Nouvelle Vague films weg te spoelen.

Ik mag graag klassieke muziek beluisteren, maar een uitnodiging voor een opera sla ik beleefd af. Gewoon bang om toch de draad kwijt te raken en nog vóór de pauze door een geïrriteerde buurman wakker gepord te worden. Je moet er tevoren wel in verdiepen want hoe mooi er ook gezongen wordt, je verstaat helemaal niks van. En het verhaaltje is, net als bij de tegenwoordige musicals, flinterdun. En toch zit ik vanavond in Citycinema. Vanuit een comfortabele fauteuil kijk ik naar Madame Butterfly, live vanuit het Royal Opera House in Londen geprojecteerd op het witte doek in ruim 1000 bioscopen in Europa. De opera is van de Italiaanse componist Puccini en speelt zich af in het Japan van begin vorige eeuw. De mannelijke hoofdrolspeler is een Amerikaan. Hoe internationaal wil je het hebben op de Venlose Picardie?

Ik heb me voorbereid en het libretto gelezen. Weet dus hoe het afloopt en dat er tranen over mijn wangen zullen biggelen. Als het licht uitgaat verschijnt een juffrouw op het scherm die mij in betoverend mooi Engels welkom heet in het Royal Opera House in Covent Garden. Ze stelt me voor aan de hoofdrolspelers van deze avond en neemt me mee naar de wereld van Puccini aan het begin van de vorige eeuw, de tijd waarin deze opera geschreven werd en ook de tijd waarin deze zich afspeelt.

Het verhaal vertelt het droeve lot van de Japanse geisha Butterfly, die als inboedel van een huis mee verkocht wordt aan een Amerikaanse marineofficier. De militair moet weer op missie en laat 3 lange jaren niets van zich horen. Butterfly is hopeloos verliefd en weet zeker dat haar man terug zal komen. Hij is immers een Amerikaan en een gentleman. Haar omgeving weet wel beter. Als B.F. Pinkerton dan toch terugkeert is dat met zijn Amerikaanse echtgenote. Dan zien we ook dat Butterfly een zoontje heeft, blond en blauwe ogen. De rest kunt u wel raden. Droevig, heel droevig. Maar wel prachtig gezongen en gespeeld.

Eind vorige eeuw kwam Madame Butterfly terug op de planken in een heel nieuw en hedendaags jasje, in de vorm van de musical Miss Saigon. Ook dat werd een wereldsucces. Daarom was het extra interessant om dan toch eens naar “het origineel” te gaan kijken. Ik zal geen fan worden van opera’s, net zomin als van musicals. Toch vond ik het een fantastische avond en heb ik méér genoten dan tevoren gedacht. En dus kan ik iedereen aanraden om dit een keer mee te gaan maken. Ga er onbevangen naar toe, de hele voorstelling inclusief inleiding en interviews is ondertiteld.

In de bioscoop worden elk seizoen een hele reeks opera’s en balletvoorstellingen rechtstreeks vanuit het Royal Opera House doorgeseind. Je krijgt er ook nog een glaasje wijn en hapjes bij. De volgende opera is Verdi’s Otello op 28 juni. Helemaal echt is dat natuurlijk in Londen zelf, maar dan kosten de kaartjes 180 tot 270 pond. Advies: gewoon in Venlo beginnen: www.citycinema.nl