Quatre Bras - Steyl

STAMGASTEN – OET ’T OUG, IN ’T HERT

Placeholder for Whats App Image 2021 03 04 at 15 59 19 Whats App Image 2021 03 04 at 15 59 19

KASTELEIN

Walter: “Ik heb altijd de wens gehad om een horecazaak te beginnen en acht jaar geleden kregen we de kans om Quatre Bras over te nemen. Die kans hebben we met beide handen aangegrepen en we hebben er nog geen dag spijt van gehad.” Melanie: “Normaal gesproken zijn we elke dag aan het werk en nu zitten we thuis me twee schoolgaande kinderen. Dat went niet. We missen de verenigingen en clubs die hier komen biljarten, darten, kaarten en vergaderen. We missen de warmte en gezelligheid.” Walter: “Ik kan echt genieten als hier de tent op z’n kop staat en er volop wordt gezongen en gedanst. Ik geniet net zo hard wanneer gasten op een rustig moment even hun hart luchten aan de bar. Sommige gasten zien we nu nog af en toe. We nodigen ze uit bij ons thuis of gaan bij hen op bezoek, zodat we binnen de geldende maatregelen toch even kunnen bijpraten. Melanie: “Het liefst zouden we iedereen nu op die manier even zien maar dat is jammer genoeg niet te doen. Met Kerstmis hebben we een groot spandoek buiten gehangen met een mooie boodschap voor onze gasten. We willen dat onze gasten weten dat we hen missen. Op carnavalsdinsdag hebben we een rondje door de buurt gelopen en vrienden en bekenden een drankje aangeboden. Rein, één van onze stamgasten, hebben we die dag spontaan uitgeroepen tot Corona-Prins. Hij is een van de gasten die hier bijna dagelijks is. Hij heeft zelfs zijn eigen kruk en bierglas...”

Placeholder for Quatre Bras Rein HOV Site 2 Quatre Bras Rein HOV Site 2

STAMGAST

“Ik woon in Tegelen en kom al jaren bij Quatre Bras. Het is een belangrijke ontmoetingsplek voor de lokale gemeenschap hier. Ik ken er iedereen, er is altijd wat te doen en de uren vliegen er voorbij. Voor mij voelt het na zoveel jaar echt als een tweede thuis. Sinds mijn pensioen kom ik zo’n vier dagen per week bij Walter en Melanie in het café. Op zaterdag komen we samen met een groep vrienden. Als we zin hebben spelen we een kaartspel en één keer per maand spelen we een potje biljard. Ik ben getrouwd en mijn vrouw vindt het helemaal prima dat ik zo vaak de deur uitga. Sterker nog, als ik een keertje wat later vertrek vraagt ze of alles wel goed met me gaat. Als ik laat ben worden Walter en Melanie trouwens ook ongerust. We spreken elkaar nu veel minder dan voorheen. Ik ben nog een keertje op bezoek geweest en met carnavalsdinsdag stonden ze hier opeens voor de deur. Ik kreeg een prinsenmuts en mantel omgehangen en we hebben buiten geproost op de Vastelaovend. Daarna moesten ze snel naar huis want het was al bijna negen uur. Zulke momenten kan ik echt waarderen en ik hoop dat Walter en Melanie weten dat we ook hen niet zijn vergeten. Ik heb het gevoel dat er langzaam licht te zien is aan het einde van deze tunnel. Walter en Melanie, nog even volhouden… Jullie zijn er bijna!”