Café de Paerdskoel - Blerick

STAMGASTEN – OET ’T OUG, IN ’T HERT

Placeholder for 2 Ton Site 2 Ton Site

KASTELEIN

“In 2010 nam ik de Paerdskoel over samen met mijn broer Michel. We hadden ieder onze taken en waren volledig op elkaar afgestemd. In januari vorig jaar overleed Michel plotseling. Met gasten die ik nu nog af en toe zie, gaat het vaak over hem. We vragen ons allemaal af wat hij van de huidige situatie zou hebben gevonden. ‘Wat zou de Lange hebben gedaan?’, zeggen we dan. Op sommige dagen ben ik blij dat hij deze crisis niet meer heeft meegekregen. Veel van onze vaste gasten komen uit Blerick maar er komen ook een heleboel mensen uit de rest van Venlo. De meeste stamgasten hebben hier een vast tafeltje. Typisch voor de Paerdskoel is het ‘gealdehaor’. Gasten vertellen mij veel maar ik deel andersom ook veel met hen. Soms ben ik een beetje de pastoor van mijn eigen dorpje. Ik bied mijn gasten een luisterend oor maar krijg ook ontzettend veel terug van hen. Dat werd vorig jaar extra duidelijk toen Michel overleed. De berichten en hulp vanuit onze gasten waren echt overweldigend. Nu we gesloten zijn is het contact met gasten helaas veel minder. De Blerickse tamtam die hier normaal gesproken rondgaat, ligt nu stil. Ik maak me vooral zorgen om gasten die nu alleen thuis zitten. Sommigen van hen zie ik echt lijden onder de sluiting. Zie zien er ongezond en ongelukkig uit. Voor mensen met een partner is het natuurlijk ook niet makkelijk, maar voor hen is het denk ik een stuk minder eenzaam. Ik wil al mijn gasten laten weten dat we aan hen denken en dat we oprecht hopen dat het goed met hen gaat…”

Placeholder for Paerdskoel Marcel HOV Site 3 Paerdskoel Marcel HOV Site 3

STAMGAST

“Ik heb veertig jaar in het onderwijs gewerkt en sinds een paar jaar ben ik met pensioen. De afgelopen maanden hebben we veel geklust in ons huis. Ik heb me nog niet verveeld maar nu de verbouwing afgerond is heb ik opeens wel heel veel tijd over. Mijn partner werkt nog dus ik ben nu veel alleen overdag. Gelukkig hebben we een hond dus ga ik elke dag een paar keer naar buiten. Ik maak elke middag een lange wandeling bij de Maas, op de Hei of bij het Zwart Water. Na zo’n wandeling ga ik normaal gesproken altijd even langs bij de Paerdskoel voor een kop koffie en een glaasje wijn. Ik heb vroeger vaak plaatjes gedraaid en evenementen gepresenteerd. Via die weg heb ik Ton en Michel leren kennen. Vanaf de ze de Paerdskoel overnamen ben ik één van de vaste gasten daar. Ik heb in hun café veel nieuwe mensen leren kennen en ik mis de gesprekken en de gezelligheid op dit moment enorm. Het overlijden van Michel vorig jaar was voor alle stamgasten een grote schok, ook voor mij. Ik vind het vreselijk voor Ton dat hij zijn broer moet missen en de zorgen over de zaak nu alleen moet dragen. Zoveel pech in één jaar gun je niemand. Ton kennende zet hij de schouders eronder en maakt hij er het beste van. Ik hoop dat hij weet dat zijn gasten de Paerdskoel niet zijn vergeten. Ton, we denken aan jullie en hopen dat jullie snel weer open mogen…”